ReMap International Architectural Symposium & Workshops

Η καλλιτεχνική πρακτική του FOS λειτουργεί στην λογική του όρου “Κοινωνικός Σχεδιασμός”, που ο καλλιτέχνης έχει επινοήσει. Πρόκειται για ένα project που ξεκίνησε το 1999 και αφορά την συστηματική προσπάθεια αναθεώρησης, επεξεργασίας, μετατροπής και επαναπροσδιορισμού των κοινωνικών δομών που προκύπτουν ως αποτέλεσμα ενός δεδομένου συστήματος επικοινωνίας ανάμεσα στα αντικείμενα, τα άτομα και το περιβάλλον τους.

Η συλλογιστική αυτή βασίζεται σε μια άμεση διευρεύνηση των δομών που καθορίζουν τον κόσμο- της μεταβίβασης της πληροφορίας ανάμεσα στους ‘ενορχηστρωτές’ της (τους ανθρώπους δηλαδή, μέσω της αρχιτεκτονικής, των πολιστικών αγαθών, των τρόπων επικοινωνίας κα), και το πολιτισμικό έδαφος που προκύπτει από την μεταβίβαση αυτή.

Με αυτή την έννοια, οι χώροι της τέχνης μπορούν να ειδωθούν περισσότερο σαν κονίστρες που μεταπλάθουν τον κοινωνικό ιστό δημιουργώντας περιεχόμενο, παρά σαν χώροι έκθεσης αντικειμένων. Προκύπτουν έτσι θεωρητικές ‘πλατφόρμες’, στις οποίες διαφορετικοί συσχετισμοί και τρόποι επικοινωνίας μεταξύ των συμμετεχόντων μπορούν να πραγματοποιηθούν.

Ο καλλιτέχνης ενδιαφέρεται για το πώς, ως άτομα, είμαστε ασυνείδητα καθοδηγούμενοι απο τις δομές που καθορίζονται απο τους χώρους που μας περιβάλλουν, αλλά και μερικώς, απο έναν κοινωνικό παράγοντα κατά τις συνατήσεις μας, ο οποίος μπορεί να διαφεύγει ελεγκτικών επιρροών.

The artistic practice of FOS operates under what the artist has coined ‘Social Design’ – a project begun in 1999 concerned with the endeavour to engineer, modify, and reconfigure social patterns that are the outcomes of a given communicatory feedback system between objects, people, and environments.

The premise is an interrogation of the structures regulating the world - the transferral of information between ‘conductors’ (people, via architecture, cultural objects, modes of communication etc.), and the ‘cultural ground’ that results from it.
In this sense, art spaces can be seen as arenas that transform a social fabric creating situations rather than exhibiting objects. Notional ‘platforms’ are created, upon which alternative configurations and communications between participators can be performed.
(cont.) The artist is interested in how, as individuals, we are unconsciously driven by structures that are created by the spaces that surround us and in part by the social factor in encounters between individuals that elude control.