ReMap International Architectural Symposium & Workshops

O Valentin Carron (γεν. 1977, ζει και εργάζεται στο Martigny, Ελβετία), εστιάζει την προσοχή του στην έννοια του heimat, έναν δύσκολο να μεταφραστεί γερμανικό όρο, που κυριώς αφορά την ιδέα της πατρίδας, ως εξιδανικευμένο τόπο προέλευσης, αλλά και ως πολιτιστική θεώρηση.

Ο Carron επιλέγει να επικαλείται την εικόνα ενός ανθρώπου που είναι εμφατικά προσηλωμένος στις παραδόσεις του, ενστικτωδώς καθηλωμένος στον τόπο καταγωγής του και την ιστορία του, παρά την εικόνα ενός κοσμοπολίτη που εύκολα αφομειώνει διαφορετικές πολιτιστικές επιρροές.

Μια σειρά τεσσάρων κιόνων μεγάλων διαστάσεων, σχεδόν μπαρόκ, βαμμένοι μαύροι και φτιαγμένοι από αφρώδη πολυστερίνη, ίνες γυαλιού και ρητίνη, παρουσιάζεται στο ReMap2.

Τα έργα εμπνέονται από υπάρχοντα τεχνήματα στο άμεσο περιβάλλον του καλλιτέχνη στο Valais. Το Valais, μια ημι-αστική περιοχή, υποτίθεται ότι διακατέχεται από την αισθητική της επαρχίας την οποία και αναπαριστά από τον 19ο αιώνα και τις “θεμελιώδεις” αξίες της υπαίθρου, που συνυπάρχουν με μια γενικευμένη εκδοχή ενός μοντερνισμού στερούμενου κάθε προοδευτικής ιδεολογίας.

Το αποτέλεσμα, ζοφερό και ‘ατρόμητο’, αποκαλύπτει το πρότυπο ενός (παν-Ευρωπαϊκού) πολιτισμού, ανίκανου να ανανεώσει εαυτόν πραγματικά.Αντίθετα με την αντίληψη πολλών καλλιτεχνών της γενιάς του Carron, που δουλεύουν με νοσταλγικά, avant garde μοτίβα, αυτός ο πολιτισμός –ο δικός μας- καραδοκεί εμπρός μας.

Ταυτόχρονα, υπάρχουν εσκεμμένα διφορούμενες ερμηνείες σε σχέση με τον τρόπο χρήσης των αντικειμένων και την εσφαλμένη διαχείρισή τους, σε προσωπικούς ή συλλογικούς σκοπούς, σε κοινωνικές ή πολιτικές κατασκευές.

Valentin Carron (born in 1977, lives and works in Martigny, Switzerland), focuses his attention on the concept of heimat, a hard-to-translate German term which mainly involves the idea of homeland, considered both as an ideal origin as well as a cultural context.

Carron clearly prefers to evoke the image of a man empathically linked to his own traditions, viscerally rooted to his own “birth village” and its history, rather than a cosmopolitan man who can easily incorporate numerous different cultural inputs.

An almost baroque series of four black painted, huge columns made of styrofoam, fibreglass and resin will be presented at ReMap 2. The exhibited works inspire themselves from existing artefacts found in the artist’s immediate surrounding in the Valais. It is a peri-urban region, home to a rural aesthetic supposed to represent, since the late 19th century, the ‘essential’ values of the country, and which exists side by side with a generic version of modernism devoid of progressive ideology.

The result yields a grim, unflinching scale model of a (pan-European) culture incapable of truly renewing itself. Contrary to the beliefs of many artists of Carron’s generation working with nostalgic, avant-garde motifs, this culture – our own – lies just around the corner.’

At the same time they are deliberately ambivalent commentaries on how objects were used and misused in their employment for individual or collective intentions, constructions or political contexts.