ReMap International Architectural Symposium & Workshops

"Genuine tragedies in the world are not conflicts between right and wrong. They are conflicts between two rights."
Georg Wilhelm Friedrich Hegel

Όπως τα περισσότερα πράγματα σε αυτή τη ζωή, ο εαυτός, η ατομική υπόσταση, δεν μπορεί να οριστεί χωρίς το αντίθετο του: το άλλο, το έτερο. Όταν ο άνθρωπος είχε πλέον λύσει όλα του τα προβλήματα (για την ώρα, τουλάχιστον) mister Charles Darwin had the balls to ask: Από πού προέρχεται ο άνθρωπος; Και έτσι ξεκίνησε η ιστορία της καταγωγής και καθόδου του ανθρώπου. Για αυτό, δημιουργήθηκε η επιστήμη της εθνολογικής ανθρωπολογίας και ενεργοποιήθηκε η μελέτη “του άλλου”. Από το Great Exhibition of the Works of Industry of all Nations του πρίγκιπα Αλβέρτου, αλλιώς γνωστό και ως το ιμπεριαλιστικό άλλοθι της Αγγλίας, μέχρι την κοινωνική έρευνα πεδίου του Malinowski στους “πρωτόγονους” Παπούα-Μελανήζιους, ο άνθρωπος είχε πάντα ένα διακαή πόθο να επιδείξει τη διαύγεια προς και βαθιά του κατανόηση για τα συλλογικά χαρακτηριστικά της ανθρώπινης φύσης.

Από την απαρχή της ιστορίας της τέχνης, οι καλλιτέχνες βρίσκονται σε ένα παγκόσμιο και άχρονο διάλογο μεταξύ τους σε μια προσπάθεια να ορίσουν τους εαυτούς τους και τελικά, όπως τόσοι πριν από αυτούς, να ορίσουν τον άνθρωπο. Στη σημερινή διαρκώς διαστελλόμενη εικαστική κοινότητα σε ένα παγκοσμιοποιημένο κόσμο όπου οι αποστάσεις είναι ανύπαρκτες και η έννοια του χρόνου άτοπη, η προαγωγή αυτής της ανοιχτής συζήτησης ανάμεσα στους διεθνείς καλλιτέχνες είναι κοινή λογική. Συμπερασματικά, ο ορισμός του “άλλου” είναι, ίσως περισσότερο από ποτέ, επιτακτική ανάγκη. Εάν αυτό περιοριστεί στο σάστισμα μπρος στο
“διαφορετικό”, ή αν καταφέρει να διευρυνθεί σε μια νεο-εισαχθείσα ενδοσκόπηση σα την παραδοχή του Σαΐντ στον “Οριενταλισμό” ή σε μια διαφωτισμένη διαπίστωση όπως το “Δεύτερο Φύλο” της Σιμόν ντε Μποβουάρ, επαφίεται στους καλλιτέχνες και μας επιτρέπει την αφέλεια του ύστατου ανθρώπινου χαρακτηριστικού: την ελπίδα. Η θεώρηση του πολιτισμού ως αξιολογήσιμου μεγέθους με κοινώς αποδεκτά κριτήρια ήταν πάντα ένα επικίνδυνο θέμα. Όμως, με την αναγνώριση και τον προσδιορισμό του, ο άνθρωπος έχει φτάσει ένα βήμα παραπέρα στην ατέρμονη ερευνά του για την πιο υπερτιμημένη ανάγκη της ανθρώπινης φύσης: την αλήθεια.

"If you believed, they put a man on the moon, if you believed there's nothing up their sleeve then nothing is cool. Here's a little agit for the never-believer. Yeah, yeah, yeah, yeah"
Εβίτα Τσοκάντα

"Genuine tragedies in the world are not conflicts between right and wrong. They are conflicts between two rights."
Georg Wilhelm Friedrich Hegel

As most things in life, self can not be defined without it's opposite: the other. When man had solved all his problems (for the time being, that is) mister Charles Darwin had the balls to ask: Where does man come from? And so the story of the origin and descent of man began. For that, ethnic anthropology was formed and the study of "the other" came into play. From Prince Albert's Great Exhibition of the Works of Industry of all Nations, otherwise known as England's imperialistic alibi, to Malinowski's fieldwork of the "primitive" Papuo-Melanesians, man has always been eager to demonstrate his clarity of vision and deep understanding of the collective characteristics of human nature.

Artists, from the beginning of art history have been in a universal and timeless dialogue amongst each other in an attempt to define themselves and eventually, like so many before them, define man. In today's ever-expanding art community within a globalized world where distances are non-existent and time irrelevant, it is only logical that international artists further this conversation. Effectively the definition of the other is more pressing than ever. Whether that may be limited to the bewilderment caused by “the different”, or manages to expand to a newfound introspective such as Said's admittance to "Orientalism" or an enlightened ascertainment such as De Beauvoir's "Second Sex" is up to the artists and allows us the naiveté of the ultimate human characteristic: hope. Cultural Relativism has always been a tricky subject. However, by being able to acknowledge and identify it, man has come one step further in his endless search for human nature's most over-rated need: truth.

"If you believed, they put a man on the moon, if you believed there's nothing up their sleeve then nothing is cool. Here's a little agit for the never-believer. Yeah, yeah, yeah, yeah"
By Evita Tsokanta