ReMap International Architectural Symposium & Workshops

Λένε ότι η φύτευση ενός δέντρου είναι μια πράξη πίστης στην υπόσχεση του μέλλοντος. Το ίδιο και το χτίσιμο ενός σπιτιού, η κατασκευή μίας συνοικίας ή η δημιουργία μιας γειτονιάς. Ποια είναι όμως η υπόσχεση μιας παλιάς γειτονιάς, όπου γέρικα σπίτια, νέος δυναμισμός, χαμένοι μετανάστες, καλλιτέχνες, πόρνες, αρχιτέκτονες, επενδυτές, πολιτικοί, ελληνική νοσταλγία, κινεζική άνθιση, παλαιστινιακή μνήμη, hip clubs και ερείπια συνυπάρχουν σε μια συνεχώς μεταβαλλόμενη ροή;

Η φθαρμένη σιδερένια σκάλα ενός ερειπωμένου νεοκλασικού σπιτιού της περιοχής στέκεται τώρα στη μέση του οικοπέδου στρωμένου με χαλίκι. Η σκάλα προέρχεται από το ίδιο το οικόπεδο που περιβάλλεται από νεοκλασικά ερείπια, πολυκατοικίες της δεκαετίας του '70, καθώς και το ξέθωρο αποτύπωμα της παλαιάς κατοίκησης. Την τυλίγουνε φυτά που αναρριχούνται, που μπορεί τελικά και να την εξαφανίσουν. Η σκάλα αυτή οδηγούσε κάποτε στα διαμερίσματα σπιτιού χαμηλής μεσοαστικής τάξης, χαρακτηριστικού της περιοχής, που στέγασε τις ελπίδες των αγροτικών και αστικών οικογενειών που κινήθηκαν προς το Μεταξουργείο για να εργαστούν στις βιομηχανίες.

Αυτή η εγκατάσταση, από την αθηναϊκή ομάδα αρχιτεκτονικής και αρχιτεκτονικής τοπίου doxiadis+, επαναχρησιμοποιεί ένα αντικείμενο της περιοχής και το συνδυάζει με τη βλάστηση, για να ερευνήσει ζητήματα της αστικότητας, της φύσης, της κατοικίας, της αλλαγής, και της σχέσης τους με την υπόσχεση.

Planting a tree is an act of faith in the promise of a future, they say. So is building a house, or a street or a neighbourhood. What then is the promise of an old neighbourhood, where old houses, new dynamism, lost immigrants, artists, prostitutes, architects, developers, politicians, Greek nostalgia, Chinese bloom, Palestinian memory, hip clubs and ruins coexist in an ever-shifting flow?

The worn iron staircase of a ruined neoclassical house now stands in the middle of a field of gravel, surrounded by neoclassical ruins, 70’s apartment blocks, as well as the faded imprint of old habitation. The staircase is from the site itself. It used to lead to the apartments of a lower-middle-class house, typical of the area, which once housed the hopes of rural and urban families who moved to Metaxourgeio to work in the area’s industries. The staircase is slowly enveloped by creeping and climbing plants, into which it might eventually disappear.

This project, by the Athenian architecture and landscape architecture team doxiadis+, re-uses a found object on the site, combined with simple planting, to question issues of urbanity, nature, housing, change, and their relation to promise.